In september en oktober 2010 hebben wij een weblog bijgehouden van onze belevenissen op de Amukela Lodge. Onze vrienden Corné en Miriam hadden ons gevraagd de lodge een maand te runnen zodat zij op familiebezoek konden in Nederland. Hieronder de teksten van onze weblog.

Maandag 27 september 2010

Hallo allemaal vanuit een zonnig en warm Zuid-Afrika! De afgelopen dagen was het rond de 33 graden en vandaag is het wat aan het afkoelen. Hopelijk vallen hier snel de eerste regens want wij hebben de bush nog nooit zo droog gezien, de natuur snakt naar water. Hopen op regen, ach het is weer eens wat anders! Zaterdag met de BA vlucht naar Johannesburg gevlogen en gelukkig hadden we een meevaller, een gratis upgrade naar World Traveller Plus, dus lekkere grote stoelen met een zee van beenruimte. Na 11 uur hangen, slapen, filmpje kijken en wat eten rond 21.10 uur geland in Johannesburg. Daar geslapen in een leuk guesthouse en zondagochtend de X-Trail opgehaald. Na bijna 7 uur in de auto zijn we gisteren rond 16.00 uur aangekomen in de Amukela Lodge, ons thuis voor de komende drie weken! Het was heerlijk om Corne, Miriam en de kids weer te zien en ‘s avonds hebben we alleen maar zitten kletsen en gezellig buiten gezeten en kennis gemaakt met de gasten die al enige tijd in de lodge zitten. Vanochtend vroeg uit ons nest en ons na een bak koffie klaargemaakt voor de overdracht van de lodge. Inmiddels zijn Corne, Miriam en de kids vertrokken naar de luchthaven en kunnen we ons officieel waarnemend lodge managers noemen hahaha. Rond een uur of 5 komen de gasten terug uit het Krugerpark en zullen we gastheer en gastvrouw zijn, spannend allemaal! We houden jullie op de hoogte van onze belevenissen.

Dinsdag 28 september 2010

Vandaag eigenlijk heel weinig te melden. Een stel gasten is vanochtend om 5 uur al vertrokken richting Swaziland en onze andere gasten zijn de hele dag op pad geweest naar onder andere het Moholoholo Rehab Center. Lekker op de lodge gehangen en wat klusjes gedaan. Vandaag net als gisteren erg koud voor de tijd van het jaar, zo’n 19 graden en harde wind. Vanaf morgen komt de lente weer terug en in de loop van de week wordt het weer zo’n 35 graden. Corne, Miriam en de kids belden vanuit Cairo om te zeggen dat ze gestrand zijn, een paar figuren in Brussel vonden het nodig om opeens te gaan staken waardoor ze niet door konden vliegen richting Belgie. Ze verblijven nu in een hotel in Cairo en hopen overmorgen dan toch echt naar Nederland te kunnen. Vandaag weinig dieren gezien rond de lodge, alleen een Black Backed Jackel kwam ons regelmatig bezoeken. Zometeen gaan we samen met de gasten genieten van het diner en daarna nemen we een afzakkertje op het terras.

Woensdag 29 september 2010

Vandaag zijn we op een droevige wijze geconfronteerd met de AIDS problematiek in Zuid-Afrika. Deze week precies vijf jaar geleden maakten wij onze eerste reis naar Zuid-Afrika. Onze eerste ervaring met de bush van Zuid-Afrika beleefden wij in de Edeni Lodge, zo’n 80 kilometer van waar wij nu zitten. Tijdens het verblijf in de Edeni Lodge hadden wij een vaste ranger en tracker die ons meenamen op de gamedrives. De ranger was John en de tracker (de spoorzoeker zeg maar) was Jafta. In de paar dagen dat wij met hen opgetrokken zijn hebben we veel geleerd over de bush en waren wij onder de indruk van de kennis van Jafta en de passie waarmee hij vertelde over de bush en de dieren. De dagen in Edeni zijn ons altijd bijgebleven.

Vanochtend zijn we met de dames naar Hoedspruit gereden om boodschappen te doen voor de lodge. Een paar keer per week moeten we de voorraden aanvullen, en ook vers water halen voor het koken. Toen we bij het waterbedrijf in Hoedspruit aankwamen werden we begroet door de manager, en toen we zijn gezicht zagen en hij zich voorstelde met “John” zagen we dat het onze ranger John uit Edeni was. Op de dag nauwkeurig vijf jaar later kom je dan opeens iemand tegen!?! Nadat we bijgekletst hadden vroegen wij aan John hoe het met Jafta ging en of hij hem nog wel eens sprak. John kon alleen maar zeggen “Jafta passed away…..AIDS got to him..”. En daar sta je dan. Jafta bleek ergens in de afgelopen jaren HIV opgelopen te hebben wat als snel over is gegaan naar AIDS. Uiteindelijk is hij gestorven aan TBC omdat zijn weerstand naar z’n mallemoer is gegaan. Het was heel bijzonder om John na 5 jaar weer tegen te komen en heel droevig om te horen dat Jafta overleden is. Een lach en een traan zeg maar.

Na het boodschappen inslaan zijn we teruggegaan naar de lodge en hebben we de rest van de dag weinig gedaan. Wel hebben we twee nieuwe offerte aanvragen waar we nu mee bezig zijn, heerlijk hoor zo’n kantoor met uitzicht op de bush terwijl het een graadje of 30 is. Kunnen we best aan wennen! Vanavond eten we weer samen met de gasten en drinken we nog maar een borreltje op Jafta…..

Donderdag 30 september 2010

Gisterenavond lekker vroeg naar bed omdat het griepje nog niet helemaal verdwenen. Vannacht rond een uur of twee was (bijna) de hele lodge wakker omdat een van de hyena’s in de omgeving had besloten onder ons slaapkamerraam Pavarotti na te doen. Bijna de hele lodge dus, want ik was niet wakker te krijgen. Mar heeft nog aan mij lopen schudden maar meer dan wat gemorrel kwam er kennelijk niet uit. Maar goed, iedereen heeft het over de prachtige hyena serenade, dus hopelijk komt ze nog een keer terug.

Na de paar koele dagen knalde de temperatuur vandaag opeens richting de 35 graden, alles gaat hier dan opeens wat langzamer, en wij dus ook! Vroeg in de ochtend even met Nicolus de boel aangeharkt en de dagelijkse werkzaamheden gedaan. Toen kwamen we er ook achter dat een van de septictanks wat aan de volle kant is. Bedrijfje gebeld en die komen morgen de boel legen. Ook naar de generator moet nog worden gekeken, hopelijk ook morgen.

In de middag zijn we naar de lodge van Kim en Sander gereden. Ze hebben vorig jaar een prachtige lodge geopend aan de Olifants rivier. Hemelsbreed 5 kilometer van Amukela, maar hemelsbreed lukt niet dus na een uurtje rijden aangekomen en heerlijk bijgeklets, het was echt leuk om ze weer te zien! Komende weken gaan we nog even lekker braaien en een biertje pakken.

Net lekker gegeten en even een videocall gedaan met Corne die met zijn gezin gelukkig goed is aangekomen in Nederland. Het is nu nog steeds heerlijk warm dus we gaan met een bakkie leut lekker op het terras genieten van de bush!

Vrijdag 1 oktober 2010

Vandaag een snikhete dag (38 graden) achter de rug. De zon is net ondergegaan, het is inmiddels donker (duurt hier 10 minuten, schemering kennen ze niet), maar nog steeds 34 graden. De koude Windhoekbiertjes smaken heerlijk! Gisterenavond vreselijk de slappe lach gehad. Nicolus, ons manusje van alles, is voor niets of niemand bang. Hij pakt de giftige cobra’s voor ons op, vecht met leeuwen als het moet. Voor een dier is hij bang, en dat is de kikker. Vraag hem niet waarom, maar als de dood is hij voor onze vrolijke kwakers. Gisterenavond hebben we de staff (Tinyiko, Goodness en Nicolus) gevraagd gezellig bij ons en de gasten te komen zitten om een borrel te drinken. Gezellie! Nicolus en Goodness liepen het barretje in om wat drinken te pakken en opeens een boel paniek en  geschreeuw waarna we Nicolus en Goodness de bar uit zien rennen. Wat bleek; een kikkertje was op Nicolus zijn hand gesprongen.

Vanochtend zouden de mannen komen om de septic te legen maar die moeten nog komen. Weer gebeld en nu komen ze morgenochtend, we wachten maar weer af. De klusjesman Andre is wel gekomen en hij heeft de generator weer aan de praat gekregen. De zwembadpomp was helaas wel overleden dus die moest vervangen worden. Andre is even weggeweest en kwam in de middag al met een gloednieuwe turbopomp aan, en het zwembad is inmiddels weer schoon (sorry Corne dat we zoveel geld uitgeven haha). Ook weer boodschappen gedaan in Hoedspruit waar het enorm druk was omdat op vrijdag de weeksalarissen uitbetaald worden. Voor de rest lekker op de lodge bezig geweest en ook tussen neus en lippen een prachtige reis verkocht aan een stel die in november een reis gaan maken in Zuid-Afrika. Druk met boekingen dus, en dat met een koud biertje en uitzicht over de bush….hoe slecht kan je het hebben. Misschien moeten we ons kantoortje maar gewoon naar hier verplaatsen.

Miriam is vandaag 40 jaar oud geworden in Nederland (gefeliciteerd Mir!) en daarom kwamen de buren Sjaak en Ineke gezellig een borrel drinken. Sjaak en Ineke hebben Miriam en Corne 10 jaar geleden ontmoet tijdens een reis door Kenia en Tanzania en hebben altijd contact gehouden en zijn bevriend met elkaar geraakt. Sjaak en Ineke zijn nu ook trotse bezitters van 21 hectare bush en zijn hier de helft van het jaar. Beregezellig om ze weer te zien! Komende zondag gaan we een biertje bij hun drinken.

Tinyiko is vanaf vandaag een paar dagen vrij en we hebben haar afgezet in Hoedspruit. Ze heeft ons gevraagd om zaterdag bij haar te komen lunchen in de township waar ze woont. In februari van dit jaar is ze bevallen van een prachtige dochter die wij gezien hebben toen ze 5 dagen oud was. De kleine meid is inmiddels flink gegroeid dus we vinden het heerlijk om de kleine zaterdag weer te zien. We nemen ons fototoestel mee om een paar mooie foto’s van moeder en dochter te maken, deze zullen we zaterdagavond op ons blogje plaatsen.

We gaan nu lekker bij de gasten zitten en nemen nog een lekker koud pilsje. Morgen staat weer een drukke dag te wachten hahaha.

Groetjes uit de bush!

Zaterdag 2 oktober 2010

Vandaag was een wel heel hete dag, de 40 graden werden aangetipt! Vanochtend met Nicolus en de mannen van DrainSurgeon uren bezig geweest om de septic uit te graven, deze ligt op ongeveer 2 meter onder de grond. Na lang graven alles kunnen leegpompen, nu bleek ook waarom de tank zo snel vol was, de vorige keer dat een bedrijf hier was hebben ze de hoofdtank niet leeggemaakt. Deze zat tot aan de nok toe vol en is nu weer helemaal leeg. De komende maanden kunnen ze hier weer flink doortrekken hahaha.

In de middag zijn we samen met Goodness naar de townhip gereden om Tinyiko en haar kleine dochter te bezoeken, de kleine meid is enorm gegroeid! We hebben nog veel meer te melden maar daar komen we morgen mee want het eten staat klaar!

Groetjes uit de snikhete bush!

Zondag 3 oktober 2010

Gisteren vertelden we dat wij bij Tinyiku op visite zijn geweest. Dat was maar het halve verhaal. Toen we na een uur rijden bij de township aankwamen zijn we te ver doorgereden. Toen wij op een drukke weg reden waar de gemiddelde snelheid 100 km per uur is zagen we midden op de weg een puppie liggen. Hij was aangereden en leek dood, maar Mar dacht in een flits dat ze hem nog zag ademhalen. We zijn gekeerd en toen we terugkwamen zagen we dat de kleine zijn hoofdje probeerde op te tillen. Meteen de auto in de berm en tussen het verkeer door de weg opgerend en het puppie opgepakt. Hij was helemaal slap en leek zijn rug gebroken te hebben. Het was ruim 40 graden en hij lag op het snikhete wegdek en was er heel slecht aan toe. Bloed uit zijn neusje en helemaal onder de kwijl. We hebben hem meegenomen naar het huis van Tinyiku en hem in een oude deken gewikkeld en gekoeld met flesjes bronwater. Hij gleed steeds verder weg en al snel bleek dat er in de nabijheid geen dierenarts te vinden was (een normale mensendokter is al moeilijk te vinden helaas…). We besloten snel terug te rijden naar Hoedspruit omdat we daar een dierenhospitaal hadden gezien. Na een uur rijden daar aangekomen en de kleine pup haalde alleen nog maar oppervlakkig adem en leek aan het sterven te zijn. Het dierenhospitaal was gesloten, zaterdagmiddag is alles dicht, dus maar snel bij de Anti Stropers Brigade naar binnen gerend. Daar hebben ze met een paar man wel 30 telefoontjes gepleegd op zoek naar een dierenarts maar niemand was bereikbaar. Toen besloten om onze buurvrouw in de bush Nicole te bellen die al heel lang in de bush woont en gevraagd om raad. Ze was in de buurt en kwam al snel aanrijden. Ook zij heeft geprobeerd een dierenarts te bereiken maar dit is niet gelukt. En daar sta je dan met een stervende pup, zo frustrerend! Nicole gevraagd wat te doen. Optie 1 was door te bleren naar Phalaborwa in de hoop daar een dierenarts te vinden (kleine kans) maar dit is 80 kilometer verderop en dan zouden we in het donker moeten rijden. Daarnaast moesten we ook terug naar de gasten. Hierop hebben we besloten de pup maar mee te nemen naar de lodge. Zou hij inwendige bloedingen hebben dan was hij toch al niet meer te redden, en mogelijk zou rust helpen.

Toen we terugkwamen op de lodge zaten onze gasten Tom en Dea al lekker op het dek. Wij zijn bij hun gaan zitten en hebben de pup op de koele stenen gelegd. De hele avond gespannen met z’n viertjes naar de kleine zitten kijken maar het leek erop dat hij het niet zou gaan halen. Helemaal buiten westen en een steeds zwakkere ademhaling. Net toen we min of meer geaccepteerd hadden dat de kleine het niet zou redden werd hij wakker, stond op, liep zwalkend weg en deed een plasje! Echt geweldig! Daarna weer in coma. We hebben de kleine vervolgens in een doos gedaan en laten slapen. Het zou erom gaan spannen of hij wel of niet de nacht door zou komen. Mar is wakker gebleven en de kleine heeft alleen maar geslapen. Vanochtend weer even wakker, plasje, en weer coma.

We zouden vanmiddag naar Sjaak en Ineke rijden voor een biertje, maar we hebben ze gebeld of ze bij ons wilden komen in verband met de kleine. Op het moment dat Sjaak en Ineke aankwamen rijden stond de pup op, dronk een sloot water en liep naar buiten! Nu in een rechte lijn en zowaar kwispelend! Vanochtend ben ik snel naar de Spar gereden om puppyvoer te halen en toen we het de kleine voorschotelden vrat hij zowat onze vingers en de bak erbij op. Nu slaapt hij weer maar wordt wel wakker als je hem aanraakt, zo te zien gaat hij het halen en is er niet veel mis, waarschijnlijk een hersenschudding van de aanrijding.

We zitten nu lekker met Goodness en Nicolus op het terras en gaan zo lekker braaien. De kleine slaapt nog en wordt bewaakt door Willow, een van de honden van Corne en Miriam, die haar moeder instincten heeft ontdekt. We hebben twee weken om de kleine pup in orde te maken en dan zullen we op zoek moeten naar een goed tehuis. We houden jullie op de hoogte! Hij heeft inmiddels twee namen, de Engelse naam is Brave, die heeft Nicolus aan hem gegeven. De Nederlands Afrikaanse naam is Sjakie, deze naam heeft Ineke verzonnen hahaha. Hier wat foto’s!

Maandag 4 oktober 2010

We zullen maar beginnen met het wel en wee van Sjakie. Sjakie heeft besloten om op dierendag bijna volledig te herstellen. Het is niet te geloven hoe sterk de kleine is. Vannacht heeft hij goed geslapen en vanochtend om 05.30 uur vond hij het wel tijd om op te staan. Hij slaapt overdag nog steeds heel veel maar dat mag ook wel met z’n leeftijd van ongeveer 10 weken. Hij eet echt alsof z’n leven er vanaf hangt (wat op straat natuurlijk zo was) en moet er nog achter komen dat mijn vingers en het plastic bakje niet bij de maaltijd horen. We zullen kijken of we dit een keer kunnen filmen, hij kan meedoen met het wereldkampioenschap schrokken. Hij begint al wat aan te komen en is de hele dag de boel aan het verkennen. We hebben een riempje voor hem gekocht dus Mar is hem nu aan het leren om aan de riem te lopen, en ook wat de betekenis is van het woord “NEE!!!”. Die eigenwijze kop van hem, meesterlijk!

Vandaag hebben we de nieuwe gasten opgehaald op het Krugerpark vliegveld hier vlakbij Hoedspruit. Een 71 jarige dame met haar kleinzoon van 20, echt een heel leuk stel! Ze hebben geen eigen vervoer dus we gaan ze de komende week rondrijden. Ze willen in 12 dagen zoveel mogelijk zien van de omgeving, en er is ook zoveel moois te zien. Mar zal bij de lodge blijven om op de honden te passen en ik zal proberen mijn nieuwe taak als prive ranger te gaan vervullen. Morgen zullen we een hele dag naar het Krugerpark gaan, we willen bij zonsopkomst zo’n beetje in het park zijn dus moeten hier om 05.00 uur wegrijden. Vanavond dus maar vroeg naar bed! Vanavond eten we lekker bobotie en morgen steken we de braai maar weer eens aan. Het zou de komende week wat koeler worden maar ze hebben de voorspellingen alweer bijgesteld, de komende week zal het elke dag zo’n 27 graden zijn.

Dinsdag 5 oktober 2010

Vandaag begon de dag met het bellen van de septic mannen, de tank zat weer helemaal vol terwijl deze vorige week is leeggezogen, alleen nu met helder water? Blijkt dat de overloop die het gefilterde water de natuur in moet gooien vol zat waardoor het weer terugliep de tank in. Technisch verhaal, maar goed ding is weer leeg en dat willen we graag zo houden.

Daarna zijn we naar de dierenarts gegaan om Sjakie na te laten kijken. Het zag er allemaal prima uit, ietwat mager voor zijn leeftijd maar daar gaan we wat aan doen. Hij heeft zijn eerste rabies injectie gehad, eerste ontwormingspil en frontline druppels in zijn nek tegen de vlooien en de teken. Hij heeft er vandaag extra energie bijgekregen en heeft ontdekt dat hij kan blaffen. Ook heeft hij ontdekt dat hij in de vensterbank van het kantoor kan klimmen (en er af sodemieterd) en via de bureaustoel op het bureau kan klimmen om mijn koude koffie op te drinken. Het is echt niet te geloven hoeveel honger die kleine heeft! Morgen komen Kim en Sander naar Sjakie kijken….hopelijk zijn ze verliefd en willen ze hem meenemen naar hun lodge!

Vanmiddag is Mar bij de lodge gebleven en ben ik als privechauffeur met  de gasten naar Moholoholo gereden, dit is een rehabilitatie centrum voor het wildlife hier in de omgeving (google en u zult vinden). Net terug en we gaan zo de braai aansteken. Nu op zoek naar een koude Windhoek!

Groetjes uit de bush!

Woensdag 6 oktober 2010

We hebben weer nieuws van het front! Vanochtend boodschappen gedaan in Hoedspruit en vanmiddag kwamen Kim en Sander van de Kurhula Lodge op de thee (figuurlijk dan, want we hebben lekker een biertje gedronken!). Ze hebben kennis gemaakt met Sjakie en dit klikte enorm dus we kunnen het geweldige goede nieuws melden dat Sjakie zijn tijdelijke naam vanaf vandaag officieel inruilt voor zijn nieuwe naam Nero! Nero blijft nog tot volgende week bij ons op de Amukela Lodge en zal ergens volgende week verhuizen naar de Kurhula Lodge die nu Neroproof gemaakt zal worden!  Na het goede nieuws uiteraard wat traantjes geplenkt omdat we nu weten dat hij perfecte nieuwe baasjes heeft gevonden en straks een enorm groot bushgebied tot zijn territorium mag gaan maken!

Vanavond duiken we er vroeg in want morgen gaat Rem met de gasten een volle dag naar het Kruger. Vertrek om 05.00 uur, bij de Orpen Gate het park in en dan na ongeveer zes a zeven uur er bij Phalaborwa er weer uit. Mar blijft lekker op de lodge om op Nero te passen en hem te laten wennen aan zijn nieuwe naam.

Morgen kunnen we hopelijk melden dat de gasten de Big 5 hebben gezien in het park!

Blijde groetjes uit de bush!

Donderdag 7 oktober 2010

Wat een prachtige dag vandaag! Vanochtend om 5 uur met de gasten (oma Truus en kleinzoon Tim) vertrokken vanaf de lodge voor een volle dag in het Kruger National Park. We reden hier de gate uit en zagen vlak voor de lodge al twee leeuwinnen die het pad overstaken, zo’n twee meter voor onze auto. Een van de dames bleef nog even mooi zitten en keek uitgebreid naar ons. Vervolgens doorgereden en rond 06.00 uur het Kruger ingereden. Het was er lekker rustig en door de bewolking heel koel dus een goede dag om dieren te spotten. De score na 13 uur rijden en 480 kilometer in het park : drie keer leeuwen gezien, waaronder een groep van 18 leeuwen die achter elkaar aanliepen! Veel olifanten, mooie vogels en klein wild, en als klap op de vuurpijl vlakbij Phalaborwa enkele honderden buffels, nog nooit zo’n immense kudde gezien! Oma Truus en Tim zijn superblij met deze dag, en net tijdens het diner kwam Nicolus naar binnen lopen om ons te halen, we hebben nu vier olifanten net buiten het hek bij de drinkplaats staan…..

Nero gaat als een trein en slurpt alle energie van Mar op, hij is nu echt een gezonde drukke pup. Hij is supersociaal en begint zowaar al te luisteren.

Morgen krijgen we vier nieuwe gasten dus zit de lodge alweer aardig vol. Gezellig!

Tot morgen!

Vrijdag 8 oktober 2010

Lekker een vroege weblog, rustig op kantoor en kleine Nero ligt te slapen op de stoel. Mar is lekker op gamedrive met buurman Steve en een paar gasten.Vanochtend zijn we even naar Hoedspruit gereden om wat boodschappen te doen en een telefoontje te kopen. Je hebt hier al een mobieltje voor 10 euro met beltegoed, en we komen er 5  jaar te laat achter dat het toch echt wel stukken goedkoper is dan steeds bellen met je Nederlandse nummer! Maar goed, we zijn nu dus de trotse bezitters van een Zuid-Afrikaanse mobiel nummer (weet hem nog niet uit mijn hoofd) en dat is best handig voor de lokale contacten.

De rest van de middag lekker bij de lodge gebleven. Vandaag zouden er al nieuwe gasten komen en gisterenavond kregen we een belletje van een Nederlands stel of er nog plek was voor een nacht. Vanmiddag mochten we dus opeens vier nieuwe gasten verwelkomen in plaats van twee, dus vanavond zal het wel gezellig worden met zes gasten aan tafel! Het Nederlandse stel is nu hun allereerste gamedrive ooit aan het maken dus hopelijk zien ze veel! Marianne is lekker met ze mee, is ze er ook even uit na alle goede zorgen voor Nero! Als ze terug zijn van de gamedrive gaan we lekker potjiekos eten, een hele grote gietijzeren pan vol met vlees, aardappelen en groenten.

Zaterdag 9 oktober 2010

Gisterenavond hadden we een grote troep leeuwen om de lodge. We konden ze niet zien, maar er waren een paar flinke mannen bij en het gebrul was oorverdovend. Ik denk dat ze zo’n 30 meter verder in de bush lagen, en het gebrul van een volwassen mannetjesleeuw is toch wel een van de meest indrukwekkende geluiden die wij ooit gehoord hebben!

Vanochtend om 05.30 uur was kleine Nero al wakker en probeerde hij via onze klamboe het bed in te klimmen. Er maar uitgegaan omdat de zon al opkwam dus het is een lange dag! Vanochtend zouden gasten om 05.30 uur op gamedrive gaan dus we waren uiterst verbaasd toen ze om 08.00 uur hun hutje uitkwamen lopen. We vroegen ze waarom ze niet waren gegaan en  kennelijk hadden ze verwacht dat ik om 04.00 uur uit bed zou gaan om hun wakker te maken. Duh! Gisteren ook verteld dat ze naar de gate moesten om daar op Steve te wachten maar dat hadden ze kennelijk niet begrepen. Gelukkig zijn ze nu alsnog op gamedrive met Steve en hoeven ze de gemiste ochtenddrive niet te betalen. Onze andere gasten zijn vanochtend iets later vetrokken aangezien hij erg ziek is geworden, waarschijnlijk van zijn ontbijtje in een andere lodge in combinatie met de malariapillen. Hopelijk voelt hij zich inmiddels beter want ze zijn vandaag naar het Krugerpark gegaan.

Vanochtend weer een auto volgeladen met boodschappen in Hoedspruit dus we kunnen er weer tegenaan. Vanmiddag met oma Truus en Tim naar het reptielencentrum gegaan. Zij hebben zich prima vermaakt en ik heb lekker buiten in de auto een boek zitten lezen. Weer een onrustige maag (is hier normaal) dus geen zin om rond te struinen. Mar was op de lodge met de wel heel actieve Nero. Kleine doerak is het! Vandaag ook contact gehad met Kim en we gaan Nero dinsdag naar hun nieuwe baasjes brengen, zal even wennen zijn zonder hem! Voordeel is wel dat Mar lekker meekan naar het Krugerpark woensdag, we gaan dan weer een hele dag op pad met oma Truus en Tim en zullen dan het wat zuidelijker deel van het park pakken.

Zondag 10 oktober 2010

Tegen alle weerberichten in vandaag weer een snoeihete dag van rond de 40 graden, alsof iemand de hele dag met een hete fohn op je porem staat te mikken!

Vanochtend na het vertrek van gasten zijn we met Tinyiko voor de tweede keer naar het huis van haar broer in de township van Bushbuckridge gereden. De vorige poging duurde kort omdat we toen kleine Nero op de weg vonden. Vandaag ook weer een aangereden hond tegengekomen op bijna dezelfde plek maar deze was al dood dus konden we doorrijden. De kleine meid van Tinyiko is inmiddels aardig gegroeid en is werkelijk een plaatje! We zullen morgen wat meer foto’s gaan plaatsen want alleen tekst is ook zo saai. De schoonzus van Tinyiko trakteerde ons op een heerlijke lunch van rijst, kip en groente en na de lunch zijn we teruggereden naar de lodge.

In de middag is Mar lekker het zwembad ingedoken en omdat het zo heet was hebben we de staff ook uitgenodigd voor een lekker koel plonsje. Tinyiko en ik zijn lekker op het gras gaan liggen met de honden en Mar, Goodness en Nicolus hebben lekker in het water gelegen. Aan het einde van de middag zijn we met oma Truus en Tim naar Sjaak en Ineke gereden die een huis hebben een eind verder in de bush. Hun prachtige huis is niet voorzien van fences dus regelmatig kunnen ze de deur niet uit omdat er een troep leeuwen op de veranda ligt. Onder het genot van een paar koude Windhoekjes genoten van de zonsondergang, giraffes, zebra’s en bokkies en daarna terug naar de lodge voor het diner. Bij aankomst stond Nicolus ons al op te wachten, de kudde buffels was weer terug en stonden bij de drinkplaats, echt een waanzinnig gezicht. Dit zijn van die momenten dat je beseft dat je weer terug zal moeten naar Nederland en dan knalt de heimwee er weer flink in al ben je nog niet weg. De bush zit inmiddels echt in ons bloed en het zal steeds moeilijker worden om hier weg te gaan…….

We hebben net heerlijk zitten dineren met oma Truus en Tim en morgen ga ik met ze op pad om ze de hele Panoramaroute te laten zien. Morgen is ook gelijk de laatste volle dag dat Nero bij ons is, dinsdag ochtend brengen we hem naar Kim en Sander. De kleine donder gaan we ook nog wel vreselijk missen, maar het is zo goed om te weten dat hij bij Kim en Sander een prachtig leven tegemoet gaat.

Maandag 11 oktober 2010

Ik zit dit bericht te tikken tijdens een onwaarschijnlijke onweersbui. Er zijn een paar drupjes regen gevallen en daar blijft het waarschijnlijk bij. De bliksem is zo fel dat het soms wel daglicht lijkt. Het was vandaag 43,7 graden en dat hebben we geweten. Mar is bij de lodge gebleven om de laatste dag op Nero te passen en ik ben vandaag met oma Truus en Tim de Panoramaroute gaan rijden. We zijn bij God’s Window, de drie Rondavels en Burks Potholes geweest. De auto raakte wat oververhit waardoor we de airco uit moesten zetten en met open ramen moesten rijden, pffff wat een hitte. Het is nu nog 35 graden en ik zweet m’n vel uit. Morgenochtend gaan we Nero naar Kim en Sander brengen dus dat zal een moeilijk afscheid worden. Woensdag weer lekker een dag naar het Kruger en dat zal hopelijk veel goed maken. Ik wilde nu veel foto’s uploaden maar door het onweer is de 3G verbinding wat zwak dus ik laat het bij een paar kiekjes. Morgen hopelijk meer!

Dinsdag 12 oktober 2010

Vandaag vond Nero het om 05:15 uur al tijd om wakker te worden en dus liepen we samen de zonsopkomst tegemoet. Het was de laatste keer bij ons dus best een speciaal moment! Om 09.00 uur wilden we gaan rijden en voor die tijd moest ik eerst nog met Nicolus de bush in om een bakkieload met stenen te halen voor het nieuwe waterafvoersysteem. Klinkt ingewikkeld maar is het niet. Omdat de septic tank snel volliep de laatste tijd hebben we in opdracht van Chief Corne het zogenoemde “grijze water” omgeleid, dit gaat nu niet meer de tank in maar rechtstreeks de natuur in. Het grijze water is het afvalwater uit de douche en de wasbakken. Daarvoor heeft Nicolus de pijpen afgetapt en een diepe sleuf gegraven met aan het einde van de 5 meter pijp een 1 meter diep gat van 2 bij 2 meter. Dit gat moest volgestort worden met stenen en die liggen verstopt in de bush. Met het oude bakkie de bush ingereden en bij elke steen die je opraapt moet je goed om je heen blijven kijken of er geen leeuwem zijn die je aanzien voor een lekker impala. Met name mijn perfect afgetrainde lijf is natuurlijk snel te verwarren met het lijf van zo’n prachtig slank dier. Best bijzonder omdat je buiten de hekken aan het werk bent in Big 5 gebied. Na het oprapen van een paar honderd kilo steentjes het gat volgestort en daarna afgedekt met zeil en zand. Nu loopt het water uit het huis dit gat in waar het gefilterd wordt. Ideale plek voor een moestuintje!

Daarna naar Kim en Sander gereden om Nero weg te brengen. Onderweg heeft hij lekker geslapen en bij aankomst op de lodge hebben we na gezellig bijgepraat te hebben onder het genot van een heerlijke bak koffie met Nero een rondleiding gehad over zijn nieuwe territorium. Hij vond het geweldig en was met name geinteresseerd in de grote verscheidenheid aan keutels. We zijn nog de bedding van de Olifants rivier ingelopen, echt prachtig. Op de oever tegenover ons stond een olifant ons rustig op te nemen. Daarna hebben we afscheid genomen van Nero, erg moeilijk en ook weer niet. Uiteraard was het voor ons beiden even slikken en was de Fishermans Friend ook deze keer erg sterk, maar toen we Nero tussen Kim en Sander in zagen staan toen we wegreden waren we zielsgelukkig, hij is echt op een perfecte plek terechtgekomen en heeft nu superlieve baasjes. Zaterdag is onze laatste dag hier en dan komen Kim, Sander en Nero lekker braaien dus is de hele club weer gezellig bij elkaar.

In de middag zijn we weer boodschappen wezen doen in Hoedspruit en hier hebben we lekker de tijd voor genomen omdat er deze keer geen kleine pup op ons aan het wachten was. Oma Truus was gezellig mee, samen met Tinyiko en Nicolus. Aan het einde van de middag hebben we lekker met z’n allen de oude Land Rover gepakt en zijn we de bush ingereden om te genieten van de zonsondergang onder het genot van een paar koude biertjes! Nu op tijd naar bed want morgen gaan we er om 04.00 uur uit en vertrekken we naar het Krugerpark op zoek naar het luipaard, cheeta’s en neushoorns. Deze staan nog op het verlanglijstje van Oma Truus en Tim dus hopelijk gaan we ze vinden! Morgen een verslag!

Woensdag 13 oktober 2010

De kortste blog tot nu toe! Vanochtend om 04.00 uur op en om 04.30 uur weggereden richting Kruger. Om 18.30 uur waren we weer terug dus we hebben er 14 uur in de auto opzitten. Even geen zin om uitgebreid te tikken dus! Dag Kruger was prachtig, twee grote mannetjesleeuwen gezien, veel buffels, leeuwin met twee welpen die werden opgejaagd door drie neushoorns, het kon niet op! Nu net klaar met dineren en de grote kudde buffels staat alweer bij de drinkplaats. Er hangen leeuwen in de omgeving rond de kudde dus misschien krijgen we nog wat actie! We gaan nu lekker ons nest in, dus tot morgen! De knollen zijn even op hahaha!

Donderdag 14 oktober 2010

Na een overheerlijke nachtrust liepen we vanochtend naar buiten het het dorre gras was zowaar nat! Vannacht kennelijk een klein buitje gehad maar het is een beginnetje! De hele dag is het zwaar bewolkt geweest en ook is er weer een onweersbui onderweg, maar of er nu echt goede regen komt is de vraag. Na de hele lange dag van gisteren in de ochtend lekker rustig aan gedaan. Tinyiko is een paar dagen vrij en die hebben we vanochtend naar Hoedspruit gebracht waar ze in een taxibusje naar huis is gestapt. Zondagochtend halen we haar weer op waarna wij vertrekken richting Pretoria. Na wat boodschappen teruggegaan naar de de lodge en samen met Nicolus een bakkieload rivierzand gehaald. Corne het ligt klaar voor je als je terugkomt. Vanmiddag zijn we met Oma Truus en Tim naar de HESC gegaan, dit staat voor het Hoedspruit Endangered Species Centre. In dit centrum worden cheeta’s gefokt en opgevangen, alsmede wilde honden, leeuwen en andere katachtigen. Waar mogelijk worden ze na rehabilitatie weer uitgezet in het wild. Wij waren er al enkele keren geweest en ook onze gasten vonden het leuk en vooral leerzaam. Net lekker een braai gehad met een mooi biefstukje en wat boerenworst. Morgen gaan we waarschijnlijk nog een boottocht met de gasten maken in de Blyde River Canyon, dit is een beetje afhankelijk van het weer.

Vrijdag 15 oktober 2010

Om vast aan het Nederlandse weer te wennen was het hier vandaag zwaar bewolkt, 18 graden en stormachtig. Koud dus! Voor het eerst bodywarmers en truien aan! We zijn vanmiddag met Oma Truus en Tim naar de Blyde River Canyon gegaan en hebben een boottocht gemaakt van 2 uur. Erg koud maar wel schitterend! De canyon is de op drie na grootste ter wereld dus erg indrukwekkend! De rest van de dag op de lodge geweest dus eigenlijk hebben we helemaal niets te melden! We gaan zo lekker boboti eten en dan een borreltje drinken op de laatste avond van onze gasten. Morgen in het begin van de middag brengen we Oma Truus en Tim naar het vliegveldje van Hoedspruit en daarna gaan we even boodschappen doen voor de braai met Kim, Sander en Nero morgenavond. Dat is dan ook gelijk voor ons de voorlopig laatste avond in de bush. Zondag vertrekken we naar Pretoria waar we de laatste nacht zullen slapen en dan maandag is het tijd om weer naar Nederland te vliegen.

Zondag 17 oktober 2010

Hier dan de blog van gisteren, gisteren is het laat geworden dus hadden we geen tijd en zin meer om nog achter het internet te gaan zitten! Het was een dag van afscheid nemen. In de ochtend hebben we Nicolus en Goodness naar Hoedspruit gebracht waar ze met een taxibusje (soort snorders) verder zijn gereden naar Phalaborwa en Acornhoek. Afscheid was best moeilijk omdat we de afgelopen drie weken erg close met ze zijn geworden en we ze voorlopig even niet zien. We hebben afgesproken dat we ze vanuit Nederland zullen gaan bellen en contact zullen onderhouden. Na het afzetten van Goodness en Nicolus teruggereden naar de lodge en in het begin van de middag Oma Truus en Tim naar de luchthaven gereden. Daar nog gezellig een bakkie koffie gedronken en teruggereden naar de lodge. Voor het eerst in drie en een halve week waren we een paar uurtjes met z’n tweetjes alleen op de lodge. Geen gasten, geen staff, alleen wij hahaha! Heerlijk genoten van het zonnetje en de rust en daarna kwamen Kim, Sander en Nero op de braai. We hadden ons geen betere afsluiter van ons verblijf in de bush kunnen wensen! Heerlijk zitten kletsen en lachen terwijl Sander en ik grote T-bones aan het grillen waren op het vuur onder het genot van een lekkere koude Black Label pils, life in the bush is a bitch! Nero is de afgelopen week ruim 2 kilo aangekomen (hij was 4.7 kilo) en begint echt al een stoere man te worden. Uiteraard de hele avond druk in de weer met zijn vriendinnetje Willow en aan het einde van de avond slapen op de schoot van Kim.

Ik zit nu met een weemoedig gevoel achter de computer. De bush is aan het ontwaken, het zonnetje schijnt en terugkijkend op de afgelopen weken kunnen we niets anders zeggen dan dat we het helemaal te gek hebben gehad. Het zal straks heel moeilijk zijn de bush en de mensen hier achter ons te laten en weg te rijden naar Pretoria. Daar slapen we vanavond nog een nacht in ZA en morgen vliegen we terug rond 21.00 uur. Dinsdagochtend staan we dan weer op Schiphol. Voorlopig nog maar even niet aan denken.

Als we vanavond internet kunnen vinden zullen we nog even een berichtje plaatsen, zo niet dan was dit onze laatste blog uit ZA. Iedereen in ieder geval heel erg bedankt voor het meelezen en de leuke en lieve reacties. En voor Corne, Miriam, Kim, Sander, Nero, Tinyiko, Goodness, Nicolus, Sjaak, Ineke, Willow, Dusty en alle gasten die we hebben mogen verwelkomen hartelijk bedankt voor de onvergetelijke tijd in de bush!

Afscheid van Nero

Op 14 februari 2011 kregen wij van Kim en Sander het droevige bericht dat Nero is gegrepen door een krokodil welke na de overstromingen in Hoedspruit bij de lodge lagen. Kim en Sander hebben Nero een waanzinnig goed leven gegeven, het mooiste leven dat een hond zich in Zuid-Afrika kan wensen. We zullen hem enorm missen en wensen Kim en Sander enorm veel sterkte met het verlies van hun lieve hond Nero.